Lac de Flamousse 2/3 en Lac de ST' eelpanne.

Het is inmiddels aarde donker geworden en we zijn ondanks de goede vangsten blij dat we kunnen gaan slapen. Ik doe me kist dicht en er hoeft alleen nog maar een bosje narcissen op de deksel te worden gelegd.
Ongeveer 4 uur later staat Hans met een kromme hengel dus dat betekend dat ik er ook uit moet om assistentie te verlenen en te scheppen. Hans is ook nog steeds dwars af en drilt er behoorlijk fors op los. Zo hard zelfs dat ik me nog even afvraag of ie hoopt dat ie eraf knalt zodat ie zijn nest weer in kan :)
Als de vis in het net ligt zien we eigenlijk pas wat een fantastisch vis dit is. Na weging blijkt het de lang verwachte 41er te zijn, geweldig en zeer dik verdiend voor Hans. Ik doe de vis in de zak terwijl Hans zich aftrekt in de voortent, dit is perfect!

* Het aftrekken in de voortent wel waard.

We krijgen amper tijd om onze ogen dicht te doen als de aanbeten weer beginnen op te lopen. Er komen nog wat kleinere exemplaren op de kant en een aantal mooie dikke twintigers.

* Mooie mid twintiger in de ochtend.

* Zelfde model als zijn voorganger maar een totaal andere kleur.

Na de foto's van Hans zijn 41er zetten we de vis direct terug en is het tijd voor koffie. Hans is weer aan de beurt dus ik hoop dat ie snel beet krijgt, jullie snappen wel waarom.
Amper 2 minuten nadat de vis terug is gezet knalt er alweer een hengel af, echt lekker. Als de vis na enkele minuten voor het eerst te zien is hebben we al gauw door dat het weer om een behoorlijk vis gaat. De vis wordt geschept en we kijken mekaar zeer stom en verbaasd aan. Het blijkt de 5 minuten eerder teruggezette vis te zijn! Hij zit in zijn kop gehaakt, hoe verzin je het.
We onthaken de vis in het net en zetten hem weer terug, die staat tenslotte al op de foto.Ongelooflijk, dit heb ik nog nooit eerder meegemaakt.

Alle hengels worden ververst en we gaan eerst maar eens eten. We eten 9 eieren per persoon, dit lijkt veel maar als je ze scrambled dan valt het allemaal best mee hoor. Met een gierende hartklep kletsen we vervolgens 2 bakken koffie weg en we zijn er weer helemaal klaar voor.

* Stijf van de salmonella toch nog in staat om de volgende run te pakken. 

Ondertussen is de zon flink gaan schijnen en die brand toch wel flink op onze porseleinen huidjes. Zeer gunstig want we kunnen wel een kleurtje gebruiken. De ''opgewarmde veenlijk'' look verdwijnt als sneeuw voor de zon als dit zo doorgaat.

Opnieuw een keiharde run. De koffie vliegt door de lucht en ik sprint naar de hengel. Ondanks de vele aanbeten lukt het me niet om rustig naar een hengel te lopen, de adrenaline kick blijft gewoon altijd aanwezig.

* Een hoge 30er en een bijna verdwenen ''veenlijk look''

Het is inmiddels steeds drukker geworden in de arm die we bevissen. Een stel belgen snappen er al helemaal niks meer van. Ze hebben slecht 2 vissen gevangen en hun hengels liggen inmiddels op dezelfde hoogte als die van ons. Gelukkig voor ons hebben ze geen 30mm pop-up en dat willen we deze sessie nog maar niet aan hun verklappen.

* Sanne met haar baby fisch.

Het is ergens in de middag als ik een hengel wil verversen. Ik pak de hengel en voel dat er iets aanhangt.
Het is Hans zijn beurt en ik geef hem de hengel. Ik denk dat hij er wel blij mee is achteraf want het is een oude spiegel van 44pond. Zo Hans, verbreek je je record eventjes voor de 2e keer deze sessie!

* Oude spiegel en een nieuw record voor Hansje de zeelt.

Vol ongeloof tikken we eerst maar eens een paar Brinky's weg, dit moet gevierd worden. Hans heeft gelukkig ook wat Kronenburg biertjes meegenomen dus daar kan alles mooi mee worden weggespoeld.
Eigenlijk hou ik helemaal niet van bier, maar ik drink het om stoer te doen er erbij te horen. Het werkt! We blussen alles af met een pakje Javaanse jochies, wel de 3/4 versie pakken voor een echt longklappertje.

* Een paar biertjes en je hoort er weer helemaal bij.

Het is weer rustiger geworden met de aanbeten en we vermoeden dat het wel eens zou kunnen komen door het voergedrag van de Belgen. Om de een of andere reden denken ze de vissen naar hun toe te lokken door maar massaal te gaan dumpen.
We hebben ook het idee dat de stekken aardig zijn afgeroomd ondertussen en dat het de rest van de week wel eens rustig kan worden.
Na uitgebreid overleg besluiten we na aankomende nacht te verkassen naar een geheel ander water dat onder de zelfde vergunning valt. Deze keus kan natuurlijk ook geheel verkeerd uitpakken maar dat risico willen we wel nemen.

* De laatste vis van vannacht en wat voor een! we gaan verkassen...

Hans vangt de laaste nacht nog een brute spiegel van 38p. We hebben nu 18 vissen en dat is een mooie score vinden we.
Hoe zal het echter op het nieuwe water gaan, dat is de grote hamvraag voor vandaag.
Wellicht zullen de 30mm pop-ups niet goed werken, maar dan hebben we altijd nog de nieuwe boile van Cipro bij ons.

Ik ben eigenlijk niet van kant en klare boilies, maar deze boilie is samengesteld door Bernard van kapel, en dan kan je er met een gerust hart wel wat kilo's van dumpen. De boilie komt pas uit in 2013 en we hebben 20 kg bij ons. Verder is het en bal met een totaal andere basismix als de gemiddelde boilie. Dus niet een boilie uit een assortiment waarvan iedere bal dezelfde basismix heeft en word gepimpt met een flavour, want zo lust ik er nog wel een paar. Cipro is wat dat betreft echt een onderscheidend merk.

Op naar lac de ST'' eelpanne!

Over enkele dagen het laaste deel van de trip....

Lac de Flamousse 1/3

Eigenlijk ben ik nog gaar van de afgelopen week in Frankrijk en dat is maar goed ook. Uitgerust terug komen kan betekenen dat het erg rustig is geweest.
Vrijdag 6 april moet ik eerst nog werken tot 14:00uur en het plan is om dan even naar me nest te gaan. Uiteindelijk is dit niet gelukt en heb ik maar ongeveer een kleine 50 minuten plat gelegen. Dit gaat niet werken en we gaan de auto dan maar volladen. Alles is al weken van te voren klaargezet dus het is een kwestie van inladen, heerlijk. Hans en Astrid zijn om 20:00uur bij mij en we gaan de komende sessie maar alvast even bespreken. De nodige sterke verhalen passeren de revu weer. Als Hans het verhaal begint te vertellen dat zijn ouders hem op zijn 7e een keer zijn vergeten mee te nemen uit het winkelcentrum besluit ik de joker in te zetten en stel voor om te gaan rijden. Savonds om 23:00uur gaan we richting Lac de Flamousse en dat is een rit van een goede 9uur.

Ik heb inmiddels geruime tijd niet geslapen en kijk al uit naar het moment dat we er zijn. Na ongeveer 400km stoppen we even om de benen te strekken en 10min later zijn we alweer op pad. De ene na de andere energiedrink baant zich een weg door mijn slokdarm, heerlijk. Normaal hou ik niet van die troep, maar het is wel een wondermiddel om wakker te blijven. En dat is volgens mij niet zozeer door de ingrediënten maar door het feit dat je zo vreselijk moet pissen van die troep en dat je wel wakker moet blijven. We hebben een portofoon set bij ons en dat is ook een leuk tijdverdrijf, beetje kletsen met je voorganger en stoer praten, ohw wat zijn we geweldig bla bla.
Na 600 km begin ik toch echt in te kakken. Sanne slaapt inmiddels op de bijrijders stoel en ik moet mezelf wakker zien te houden en Hans achterna rijden. Ik heb het hele plan al in me hoofd voor als we aankomen op Lac de Flamousse:

* Auto leegruimen
* Spullen naar de stek brengen
* Tent opzetten en alles op orde maken
* Dan eerst een paar uur slapen en dan pas de hengels in, ik trek het echt niet meer.

Het is inmiddels 06:00 smorgens en we moeten nog een dik uur rijden. De auto van Hans heeft inmiddels 4 achterlichten zo scheel ben ik van het kijken en ik sla mezelf meerdere keren in me gezicht om wakker te blijven. Ik besluit me gorel maar eens om te doen want veiligheid staat wel voorop deze sessie.
Ik probeer nog een Evergreen crunchy naar binnen te werken maar die is me toch een partijtje droog. Hij gaat het raam uit want ik heb geen zin om de eerste visdag al met stoflongen op me stretcher te liggen.
Na 900km zijn we eindelijk op de plaats delict, we zijn allemaal dwars af maar bij het zien van het water gaat er toch weer wat bloed stromen. Oke, we gaan alles opzetten en dan toch eerst de hengels erin en dan eindelijk slapen.
We gaan naar een grote langgerekte arm van het water, hier staat de zon al een tijd op en dat kan wellicht gunstig zijn.

Goed, we kunnen even een stuk overslaan want om 13:45uur liggen de hengels pas in en kunnen we eindelijk op onze stretchers neerploffen.......heerlijk.
Ja, je voelt hem al aankomen.......

* Knalt direct af, zul je altijd zien.

De eerste vis van de sessie ligt op de mat, dat is vrij vlot. Hups hengel er weer in en slapen met je kadaver zeg ik tegen Hans.
Amper 30 minuten later staat Hans met dezelfde hengel in zijn knuisten. (we vissen run om run, gewoon,omdat het kan!)

* Dat slapen word een drama Hans, let maar op.

Het is de testhengel die voor de 2e keer is afgeknalt, amper 30minten na elkaar. De testhengel is de hengel waar we gewoon mee experimenteren. Deze sessie is hij voorzien van een hele dikke 30mm pop-up in de kleur zwart. ja, hoe verzin je het, maar als je met 6 hengels vist dan kan je makkelijk gek doen met 1 van die latten, en dat schijnt nu gunstig uit te pakken.De 30mm pop-ups hebben we thuis gemaakt en we hebben er een stuk of 15 bij ons. Mochten we tekort hebben kunnen we ze ter plekke maken omdat we de mix en de eieren hebben meegenomen. We hebben hem voorzien van een eenvoudige Scopex flavour.

Goed, dit kan geluk zijn geweest dus ik knal nu toch echt weer op me bed neer hoor Hansje.

* Niemand gaat hier slapen voorlopig.

Oke, dit begint gek te worden, 3 vissen in amper 1,5 uur, allemaal op de grote pop-up unit. Toeval of....?
Ik draai me andere hengel in en voorzie hem van zo'n zelfde bal als de test hengel. Als het echt aan de bal ligt dan moet deze ook afgaan, anders ligt die testhengel gewoon op een goede stek voor dit moment.
Amper 30 minuten later gaat ook deze hengel er vandoor, ongelooflijk hoe je met een ander aas de vis kan verleiden.

* Ongekend hoe ze die bal naar binnen werken.  

We zijn inmiddels wel over onze slaap heen, wat een goede start en wat treffen we het een keer. Dat we allebei een uit gescheten  gorillabillengezicht hebben dat zal ons een worst zijn. Als de vis zo los is op het aas moet je het er gelijk van nemen toch.

Het valt even stil en we werken wat vrije uitloop eieren naar binnen. Daar knapt een mens van op zeg. Nadat ik amper de dooier heb doorgeslikt tetteren er 2 hengels tegelijk af, kikkuh!

* Schitterende vis en een uitgescheten gorillabillengezicht.

* Brute spiegel en de man met 4 achterlichten.

 * 30mm pop-up meisje Sanne.

We hadden natuurlijk nooit verwacht dat de grote pop-up zo'n succes zou zijn, aan de andere kant kan groot aas een killer zijn waar andere mensen alleen met klein aas vissen.
Vlak naast ons zijn een stel belgen komen zitten, maar die hebben tot nu toe geen enkele vis gevangen. Zeer opvallend want in principe zouden hun de vis moeten kunnen onderscheppen voor ze bij ons kunnen komen. Gelukkig voor ons vissen ze met alle hengels hetzelfde en dat geeft ons nog meer vertrouwen.

Het is inmiddels schemerig aan het worden en het is iets rustiger geworden. De hengels gaan opnieuw uit en we ploffen eindelijk neer, als dit zo door gaat dan hoeft Hans morgen alleen nog maar een kist om me heen te timmeren en kan hij zo Albert de Bruin bellen voor de uitvaart. We zijn dwars en dwars af.
Snachts worden er nog 6 vissen gevangen, waaronder een zeer bruut exemplaar voor Hans. Een vis waar hij al zolang op zat te wachten en dik verdiend heeft......wat zou deze sessie nog gaan brengen, we zijn er pas net....

Word vervolgt....

Lente

Eindelijk is het lente!
Met zulk weer moet je gewoon gaan vissen, er is geen andere keus mogelijk. Ik was al vroeg vertrokken gisterenmiddag omdat het een goede 45min rijden is naar dit water. Gelukkig ging de pieper vannacht 2 keer af en beide vissen werden geland.
Het meest mooie is dat Hans vanmorgen het hele eind kwam rijden om een paar foto's te nemen. Zeer sportief van die bebaarde knaap en daarom kreeg hij eerst een bak koffie en een boterham met kaas in zijn knuistjes geduwd.

* Snel op de foto want die kale dingen drogen op als je er alleen al naar kijkt.

 *  Perfect begin van de dag.


Hopelijk blijft het nog even zulk mooi weer!

Gulzige karpers op de korst.

Het was 11:00uur vanmorgen toen ik thuis kwam van een vruchteloze sessie. Altijd balen maar goed, het is nog zeer vroeg in het jaar en de lente is nog niet eens begonnen. Bovendien hebben we zeer lang door kunnen vissen in het najaar vanwege het mooie weer, dus we hebben nog een ''buffer''.

Het was vanmorgen stralend weer, de zon had al kracht en ik zat eens te bedenken wat te gaan doen vandaag. Ik zal Bernard eens bellen.

"Hia Ben"
Hey, ik wou je net bellen.
"Wat ga je doen vandaag? Zin om even aan een water te gaan kijken"?
Bernard vind het ok en komt op zijn 'voer scooter"' naar mijn huis. Ik zal maar vast koffie zetten want die arme jongen zal het ondanks het zonnetje wel fris hebben dat hele stuk.
Na een broodje stappen we in de auto en gaan richting het water. Om de een of andere reden had ik stomtoevallig een spin hengeltje bij me en 5 sneetjes brood. Het betreffende water is een meter of 10 diep, dus niet echt een water waar je gelijk verwacht vis te gaan zien, laat staan ze met brood te verleiden.

Eenmaal aan het water is het echt zeer gunstig vertoeven, de zon schijnt volop en ik krijg voor het eerst een echt lente gevoel.
Plots ziet Bernard een stuk of 3 kleine karpers liggen. Zo, dat is een verrassing, het water is hooguit een graad of 6.
Gekscherend gooien we er enkele korsten op, en........precies, ze kijken niet op of om en uit die coma zullen ze voorlopig niet komen ook. We lopen verder om het water en ik rook nog maar eens een lekker peukje.
Na een half uurtje lopen we weer terug om nog een ander water te gaan bekijken. Als we langs de eerder gevoerde korsten lopen horen we allerlei geslurp.....nee, dat kan toch niet waar zijn he?
Verdomd, er zitten een stuk of 4 karpertjes die korsten op te eten! Dit is te gek!
We weten niet hoe snel we naar de auto moeten gaan om het spinhengeltje te gaan halen, dit word lachen.
De karpers bevinden zich ondertussen bij een groot obstakel in de vorm van een omgevallen boom, hier gaan het dus niks worden en we moeten ze weglokken naar een ander punt om ze daar te kunnen haken. We vertrouwen er niet op dat we ondanks het kleine formaat van de vis, het gaan redden met het spin hengeltje.

Er gaan 20 minuten voorbij waarin Bernard de vissen weglokt met een spoortje van korsten. We gaan op een open stukje zitten verderop en de vissen komen dichterbij. Dit is spannend! We voelen ons weer net 2 kleine kinderen die het helemaal ondekt hebben. Karpers vangen met de korst begin maart, hier kon je enkele weken geleden nog schaatsen op een ijslaag van dik 16 cm.
De vissen zijn binnen werpafstand en plots worden ze helemaal wild. Zeker 8 vissen gaan zich te buiten aan de korsten, ongelooflijk! Met de bek wijd open koersen ze van korst naar korst om alles naar binnen te slurpen wat op hun pad komt.
Het duurt dan ook niet lang of we zien een schub mijn korst naar binnen slurpen zoals ik in september een bananentaartje naar binnen slokte: "Hap slik weg" en hebben die vis.
De dril is niet spectaculair maar het spinlatje maakt een hoop goed.

* Zeer gulzig.

De vis voelt steenkoud aan, dat ze zo wild worden van die korsten verbaasd ons echt enorm.
Terwijl we de vis op de foto zetten slurp de rest gewoon door, sterker nog, ze liggen nu enkele meters achter ons waar we zojuist de schub hadden geschept.
Bernard is nu aan de beurt want we vissen  'korst om korst'. Het moet in een keer goed gaan want dit is gelijk ook de laatste korst. Een zeer fraaie spiegel komt doelgericht op het brood af en Bernard haakt hem zonder problemen.

* Fraaie spiegel voor Bernard.

Ook nu gaan de vissen zonder problemen door met azen, dit is een goede kans voor een leuke middag. Het probleem is echter dat we geen brood meer bij ons hebben. Snel naar huis dus om in te slaan en dan als de sodemieter terug zodat we nog meer vissen kunnen vangen.
Ongeveer 1 uur later zijn we weer terug. Snel naar de plek toelopen en gelijk wat brood erin, dit gaat goed komen.........of toch niet?
De vissen zijn verdwenen als sneeuw voor de zon.....ongekend! We hebben ze niet vast kunnen houden omdat we geen voer meer hadden. Het had zo mooi kunnen zijn. We zoeken nog verder langs de put maar helaas, het is voorbij met de pret.

Desondanks was het een supermiddag die we niet snel zullen vergeten. De kansen dat je de vissen begin maart zo gulzig op diep water aan de oppervlakte treft liggen niet voor het oprapen.

Donderdag is 'karperkantine' avond bij mij thuis, dan zal het nog wel een paar keer besproken worden.

Lac du Boursin Cuisine deel 2 (einde)

In weken na de test sessie in mei gingen we regelmatig op bezoek bij Bernard van Kapel om koffie te drinken en avonden lang over vissen te praten. Het blijft me nog steeds verbazen hoelang je over vissen kan blijven kletsen zonder dat het saai word.
Goed, Hans heeft inmiddels al 100x het verhaal gehoord over de spiegel die ik 4 keer ving en nu inmiddels wel op een pondje of 35 moet zitten. En ook bij mij loopt het me dun door de broek als ik Hans weer tegen kleine weerloze hengelaartjes hoor vertellen dat hij 25 runs had op een put die nu best taai is geworden. Oh wat was die jongen moe na afloop, tjong jonge!
Bernard wist dat we weer naar Frankrijk zouden gaan en kwam met een paar mooie tips en trucks op aasgebied.
We leven inmiddels enkele weken later als we een ander water in dezelfde regio op het oog krijgen. Dit ziet er toch ook wel goed uit zeg, en er is zelfs in de buurt een grote stacaravan te huur. Perfect want dat scheelt weer een aantal stretchers, een tent, slaapzak etc. Nadeel is dat we hier niet mogen nachtvissen..........goed, we wagen het erop!


Het is half September als we op het water aankomen. We beginnen maar eens met de sleutel te halen van de 'royale' stacaravan om de spullen te reorganiseren. We hebben niet veel bij ons en de vrouwen hebben de opdracht gekregen om de poederdozen en al die andere grappen zoveel mogelijk thuis te laten.
Goed, even over de royale stacaravan.......

Dit bleek een super klein en vooral gaar verblijf te zijn. Het leek wel een poppenkast waar ieder moment Bassie en Adriaan om de hoek konden komen. De gemiddelde dixy is volgens mij groter en bevat minder insecten. Dit is en goed begin.
We beginnen maar eens om de ''slaapkamers'' te barricaderen om al het ongedierte maar zoveel als halen kan in de 'woonkamer' te laten.


Enkele knelpunten op een rij:


* Een lekkere zomerse tempratuur van ca 25 graden. Binnen kan je er nog 10 graden bijtellen.
* De gehele woonkamer is gevuld met aas en vispullen.
* Er is maar 1 zitplek en dat is een bank van ongeveer 1 meter.
* Overal zitten insecten in de vorm van vliegende torren, muggen, vliegen en andere mutanten.
* De wc slaat nergens op, als ik op de pot zit steken me benen 40cm de woonkamer in omdat de deur niet meer dicht kan, enzovoort.

Het blijkt ook een gigantische missie te zijn om aan het water te komen, veel meer als verwacht.
Goed, we laten ons niet gek maken en we gaan het water maar eens op met de zodiak.  Het valt ons direct op hoe rustig het is op het water, er is werkelijk niemand aan het vissen. ''Dit is positief Hansje"', we hebben het hele water voor onszelf!

We verkennen het water en voeren enkele stekken aan, hier kan morgen ochtend zeker vis verwacht worden.
De nacht in die clown onvriendelijke stacaravan zal ik ook niet snel vergeten: 25 graden op de ""slaapkamer"", niks open kunnen zetten omdat de insecten je parten spelen, geen 'Paula koeienvla"' na het eten...nee, het huilen stond me nader als het lachen.

Goed, de volgende ochtend om 06:00 gaan we op pad. Zodiak op het dak van de auto, visspullen in de kofferbak, voedsel mee en gaan. Bij het water boot er weer af, spullen in de boot laden en dan nog 45 min naar de stek varen. Het is inmiddels 08:00uur als we de hengels hebben uitgevaren.

* Afgedraaid na een nacht in de stacaravan en geen ''Paula'' toetje.

We vangen die dag geen enkele vis en zien ook helemaal niks springen of wat dan ook. Er is totaal geen enkel teken van leven, ja, in de caravan wel maar dat is nou net....

3 dagen later staat er een windkracht 6 en gaan we uiteraard op de windkant zitten. Uit zeer onbetrouwbare bron hadden we vernomen dat als er flinke wind zou staan, de vissen vanzelf het net in zouden springen hier.
De windkant word vanaf de eigenkant bevist, dus niet met de boot naar de overkant maar gewoon lekker simpel. Gewoon,omdat het kan!
Uitvaren is weer een echte missie. Het water is hier vrij lang ondiep en de wind heeft gigantisch veel vat op de boot. Daar komt bij dat er ook nog een elektromotor aanhangt die razendsnel naar beneden moet bij het afduwen, maar niet te snel anders ram je hem in de bodem. (lees: Steen en rots)
Nu hebben we een extra factor die voor het nodige vermaak zorgt: Hans+boot+elektromotor+wind = Problemen.
Stel je voor: 3 hengels liggen al uit, mijn thermolaarzen die ik het hele jaar draag en 5 kg per stuk wegen zijn zo lek als een zeef, ik sta met diezelfde laarzen tot mijn knieën in het water om Hans met de hele klerezooi het wijd op te duwen. Zodra ik Hans de finale zet geef blaast de wind hem met boot en al dwars door alle lijnen zo de kant weer op. Nou, menig scrabbelaar zou een moord doen voor de scheld kanonnade die dan losbarst.

* Ideale omgeving om scrabbelwoorden te bedenken.

We zijn inmiddels enkele uren verder als we voorzichtig grapjes gaan maken over verkassen naar een geheel ander water. Hier zijn we echter niet op voorbereid. De stretchers en tenten liggen nog thuis, die hebben we hier immers niet nodig.
Goed, na vele ideeën hebben we het helemaal bedacht: we gaan terug naar Nederland en laden de auto opnieuw in, dan slapen we thuis om in de vroege ochtend weer terug te gaan naar het water waar we in mei ook waren: Lac du Boursin Cuisine.

Wat een missie zeg, maar we hebben toch nog een week vrij dus kan ons het schelen. We gaan terug naar de Caravan en in slechts 30 minuten hebben we alle spullen weer in de auto zitten. Snel langs de balie om te zeggen dat we een sterfgeval hebben en met spoed weg moeten. (Dit kan je het beste door de vrouwen laten doen).

De volgende dag komen we aan op ''Boursin"'. Het water lijkt ook hier verlaten, perfect! We knallen het bos in en kijken nog eens goed....nee, echt bijna geen mensen hier.
Na een uurtje is het kamp weer opgezet en plots zegt Astrid (de vriendin van Hans): Kijk, daar staat een tent naast ons. ''tent naast ons''? vragen we. ''ja, daar""!
Verdomd, 40 meter naast ons staan 2 tenten. Hoe is het mogelijk, hoe konden we die over het hoofd zien! Balen!!! Als we dit hadden geweten waren we een stuk verderop gaan zitten natuurlijk. De spullen weer afbreken en verkassen lijkt een optie maar we gaan eerst maar eens een praatje maken.
Het blijken twee broers te zijn en ze hadden ook ons niet opgemerkt.
''Blijf maar gerust zitten'' zegt de een terwijl de ander de zin afmaakt met '' er word hier niks gevangen, door niemand''.
Het blijkt dat er toch meer vissers zitten als gedacht maar de zodiaks die ze verraden liggen diep in de struiken. Het water is 400meter breed en dus vallen ze inderdaad niet op.
Er zijn slechts 2 kleine schubs gevangen door een paar Engelsen, verder is er niemand op het water geweest om te drillen.

We gaan terug naar ons kamp en diep van binnen is een slecht gevoel me bekropen. Maar goed, we hebben een mooi aas bij ons dat Bernard ons heeft verteld en dus kan dat zichzelf nu mooi bewijzen.
De hengels worden uitgevaren en we gaan opgebaard op de stretchers liggen..
Het is midden in de nacht als er een pieper tekeer gaat, wat een run!
Zodiac in, drillen wegen bla bla  en het blijkt een mooie spiegel te zijn. Nou, dat ziet er goed uit, en dat terwijl er niks gevangen word op dit water.

 * Eindelijk, de eerste vis.

 De volgende ochtend als we foto's aan het maken zijn komen de twee broers kijken. We maken nog een praatje en ze vertrekken weer richting de tent. 
Nog geen minuut later knalt de hengel van Hans af, dit is lachen. De vis word wederom vanuit de boot gedrild en geeft prachtige sport. Eenmaal in het net ziet het eruit als een zeer fraai exemplaar.
Op de kant staan de twee broer waarvan er een assistentie verleend als we nog even een andere lijn van ons meepakken. Top!

* Hans met een bruut apparaat.

Ondertussen is het in de middag als we plots doorhebben dat er wel erg veel wespen zitten. Het blijkt een ware plaag te zijn. In al die jaren dat ik vis heb ik nog nooit een tent bij me gehad met een hor of grondzeil, maar laat ik die nu toevallig eens wel bij me hebben, daar kom ik zeer goed weg.
Er zijn momenten dat we de tent niet uit kunnen omdat er tientallen agressieve wespen het op ons voorzien hebben. Iedereen word gestoken maar ik ontspring de dans, perfect.
We maken wespenvangers met een inhoud van 1 liter, na 2 dagen hebben we 3 liter wespen verzameld en nog zijn er honderden. We slaan er ook nog zeker 300 naar het hiernamaals maar er lijkt geen eind aan te komen. Dit drukt wel een stempel op de toch al bizarre sessie.

* 5 dagen niet gewassen Hello Kitty sokken. Werkt niet tegen wespen.

We vangen nog een paar vissen bij en we hebben nog een leuke avond als de twee broers een biertje komen drinken..

* Sterke vissen

* Hier heb ik die wespen mooi tuk!

Inmiddels moeten we bijna weer beginnen met werken en we gaan het kamp maar eens opruimen. Het zijn op de valreep toch nog enkele mooie dagen geworden, mede dankzij de aasgoeroe Bernard van K.
Ik bedoel natuurlijk Bernard van Kapel, maar ''Bernard van K'' klinkt mooier voor het dramatische effect.
Volgende maand gaan we weer richting Frankrijk, hier volgt uiteraard ook een verslag van. 

Rauwe rivier deel 3

In het vorige deel had ik belooft om de foto's in te scannen om te laten zien hoe de two-tone was opgeknapt na een aantal jaar. Dit heb ik helaas nog niet gedaan maar gaat zeker gebeuren.

We gaan terug naar 2005....

We waren natuurlijk alweer veel te vroeg in het jaar begonnen op de rivier zoals gewoonlijk maar zodra de temperatuur in het voorjaar de 15 graden bereikte dan zat het tussen je oren wel goed....dat het water gewoon nog zeer koud was ...tja...
Het duurde dan ook geruime tijd voordat er echt pas regelmatig ''geharkt'' kon worden.
Eind april moet het toch zo ongeveer wel losgaan dus we zitten weer lekker verdekt opgesteld. Piep piep, sms van Hans: "Keroltie, ik hed er een"  Kijk, dat geeft hoop! Helaas blijft het bij mij die nacht stil.
Ik begin inmiddels weer aardig het zuur te krijgen, bij Hans gaat de pieper de komende 12 sessie's iedere nacht af terwijl het bij mij stil blijft....wat nu te doen....
De vis moet hier langskomen en dat kan niet lang meer duren, blijven zitten of.....
Optie 1: Een hulplijn bellen...
Optie 2: Het publiek om hulp vragen
Optie 3: Fifty fifty...

Tja, te veel ''deal or no deal'' gekeken.
De voorjaarsstek die enkele kilometers verderop ligt had ik al bevist en een fraaie schub was op de mat gekomen. Alleen op de een of andere manier was het daar zaken doen binnen 2 weken want dan trok de vis weer weg....en zonder boot waren ze dan op een onbereikbaar stuk water beland. Gelukkig...

Eindelijk begin er vis langs de route te trekken, gedurende 12 sessie's gaat de pieper iedere nacht een of twee keer af. Zeer opvallend is dat de Stekken van Hans nu 12 sessie's geen vis opleveren....

* Deal or no deal ?

Het is op dit stuk rivier ook nog eens zeer opvallend dat de aanbeten allemaal tussen 12:00 en 02:30 komen. Geen idee hoe dat kan maar zo is nu eenmaal het leven :)
Het is als ik mij het nog goed kan herinneren de 6e sessie ongeveer als ik 2 vissen vang van elk exact 24 pond. Een vriend is even op bezoek als ik net een vis sta te drillen. Ik zeg nog voor de grap: ''Oh, het is 02:00uur, ga maar bij de andere hengel staan want die gaat zo af""
En zeer toevallig gebeurde dat ook, eigenlijk zeg je dat zo vaak tijdens een sessie maar het is dan wel grappig als het dan ook echt een keer zo is.
De vis voelt zeer sterk en neemt een gigantische run. Als de vis stopt harken ik hem zeer langzaam naar me toe. Hij is zeker 70 meter bij me vandaan nu dus dat duurt wel even. Als de vis eindelijk bij de kant komt neemt hij weer een schot dat niet te houden is. Dezelfde lange route als we hem zojuist naar ons toe hebben getrokken gaat hij weer terug, ''Tering, dit moet een mega bak zijn'' zeg ik tegen de vriend die op bezoek is. Als de vis wederom klaar is met het schot komt hij als een zemelap aan de oppervlakte liggen. (dit kon je ongeveer waarnemen door het maanlicht) Nou, dan kan je die lap weer gaan binnen halen dat hele stuk.
Me arm is inmiddels dwars af van het halen en de vriend staat klaar met het net. De spanning is inmiddels zeer groot en het duurt niet lang meer of ik ....neem een Rennie.
De vis wordt geschept en direct krijg ik toch een gevoel van teleurstelling...dit is geen mega bak.
De vis is 24 pond, een mooie vis natuurlijk maar gezien de dril had ik stiekem toch meer verwacht...
Ik verkoop de vis aan een stel polen en ga weer lekker slapen, deze vis kan je beter kwijt zijn als rijk!
Nee, natuurlijk niet! Ik ben zeker blij met de 2 gevangen vissen en ze worden na de foto netjes terug gezet :)

* Mega sterke vis met een fraaie 'peddel''

* Net zo zwaar maar veel minder sterk.

De volgende sessie's worden hier nog enkele fraaie vissen gevangen, niemand ziet me zitten terwijl ik eigenlijk vol in het zicht zit. Zodra het ligt word worden er dan ook foto's genomen en zet ik de joker in. Het verkeer komt hier zo opgang en dan moet je zorgen dat je weg bent.
Enkele weken later valt de stek stil en zijn de vissen waarschijnlijk elders heen getrokken. Tijd om andere plaatsen te gaan bevissen!

Deze stek zal ik in het najaar weer gaan bevissen en dat zou op de valreep een echte brute beer op de mat brengen. Daar kom ik uiteraard op terug......

Lac du Boursin Cuisine deel 1

In Nederland zijn genoeg dikke vissen te vangen, dus waarom zou je naar Frankrijk gaan?
Dat was ook altijd mijn redenatie als het op Frankrijk aankwam. Op de eerste plaats viste ik altijd alleen, en dan is naar Frankrijk gaan al niet iets wat je snel doet. (mijn vaste vismaat bestond uit een pakje Rennie's). Op de 2e plaats had ik hier altijd missie's op wateren en wou er dus niet tussenuit voor bv een Frankrijk trip. Inmiddels weet ik beter.....

Ondertussen had ik Hans leren kennen en we waren wel klaar met de rivier, dus een Frankrijk trip voor september was dan ook snel gepland. Na enkele bakken koffie om de sessie die over een dikke 7 maanden pas zou plaatsvinden te bespreken kwamen we tot de conclusie dat we aanstaande mei ook al zouden kunnen gaan. Perfect, want 2 keer is natuurlijk mooier als 1 keer.
Het verhaal van de auto volladen en de zodiak oppompen kennen we allemaal al wel dus ik begin maar bij het punt dat de hengels in liggen.
Het betreffende water is een goede 250 hectare groot en dan zijn 6 hengels met 2 man eigenlijk helemaal niet zo veel. Het uitvaren daarin tegen was een hele missie, helemaal omdat we meerdere malen wouden verversen.
De eerste nacht verwachten we er nog niet veel van, ik lag dus ook perfect opgebaard toen ik wakker werd van een volle fluiter. Totaal verdwaast en zo gaar als een uitgerangeerde pannenkoek trap ik me laarzen aan en loop de tent uit in me korte broek. (met opzetten was het dik 25 graden vandaar).
Buiten de tent is het echt totale duisternis, geen maan en het dikke bos dempt het laatste licht van de sterren. Het enigste wat ik zie is een rood lampje van me pieper, daar gaan we dus op af!
Omdat we een goede 200 meter uit de kant viste zat het zooitje natuurlijk gelijk zo vast als een drol en na wat nonchalant getrek van mijn kant kwam Hans met het geniale idee om maar de zodiak te gebruiken. Tja, wat moet je anders met dat rubberen kreng.De laarzen gaan uit en ik stap het water in om de zodiak te betreden. Jezus wat is is koud, de tempratuur is ongeveer 4 graden en dan knap je niet echt op met je korte broek,  T-shirt en blote voeten. Maar goed, hengel hoog houden en rustig blijven nou.
Hans stapt inmiddels ook in de boot om te roeien en godzijdank gaan we naar de vis zonder elektromotor.
Hans+boot+elektromotor= gezeik, gegarandeerd! Het is fantastisch om dat overdag te zien vanaf de kant. Zo'n rauwe beer, een te kleine boot, een elektromotor die aan de accu vastzit met een clipje van een colablikje omdat de vleugelmoer zoek is......had ik dat ongeschoren gelaat er al bij verteld? Nee, menig wild zwijn maakt zich direct uit de voeten.
Intussen komen we richting de vis en ik voel dat deze niet meer vast zit, perfect! Het is 4 meter diep en dus komt de vis vrij snel voor de eerste keer aan de oppervlakte. Na een redelijke dril ligt de vis panklaar en Hans schept deze als een volwaardig schepper. (rare zin he)

""Nou Lautje, dat is wel een mooigie""! Snel voel ik even aan de rug van de vis en inderdaad, mijn kolenschoppen vallen redelijk weg bij deze lap. Snel maar even het hoofdlampje aan: Inderdaad, dat is een mooie 30er volgens mij. (hij was 41 pond na het wegen, dag spanning van het lezen, einde verhaal)

 * Menig wild zwijn gaat hiervoor op de loop.

Goed, zonder gekheid, eenmaal op de kant ben ik zeer, maar dan ook zeer blij met de vangst van deze vis. Mijn eerste Frankrijk vis en gelijk een dikke 40er. Tevens mijn eerste vis van het jaar na een 4 maanden lange zoektocht waarin alles tegenzat, zowel kwa vissen als prive.

* Deze vis is tevens de cover van de karper nr 78 van de KSN.

Ongeveer 3 uur later gaat de vis op de foto en kan hij retour.
De hengels worden allemaal ververst en we proberen het nog 24 uur. De volgende ochtend is er niks gebeurd, het enigste geluid was het knisperen van een pakje Rennie's.
We besluiten te verkassen naar een arm van het water, hier zou best wat vis kunnen zitten met de naderende paai. Tijdens het opruimen komt er nog een aanbeet, deze is voor Hans omdat we run om run vissen. We steken er beide veel energie, tijd en geld in dus is deze manier van vissen in Frankrijk een snel gemaakte keuze. De aanbeet bleek trouwens te worden veroorzaakt door een meerval en dus gaat de opruimsessie om te verkassen gewoon door.

We verkassen met 2 volle boten naar een totaal ander stuk van het water. De kanten zijn hier zeer stijl en de bodem knalt hier gelijk meters naar beneden. Het is dus ook een hele kunst om de boten uit te laden, je kan immers niet naast de boot gaan staan omdat je anders direct kopje onder gaat. Zoiets kan trouwens best lekker zijn na 2 dagen je eigen niet gewassen te hebben.

Mijn hengels leg ik voor de ingang van de 300meter brede opening en Hans zijn latten gaan de arm zelf in. Ik zet 1 hengels een stuk verderop omdat ik deze dan beter kan positioneren, mocht deze afgaan word het een heel circus omdat je vanaf dat punt amper de boot in kan, maar dat zien we later wel. We zitten om 23:00uur aan een bakkie koffie met een Rennie als plots juist die hengel snoeihard er van tussen gaat. Ohwjee, geen paniek nu, rustig blijven! Hans is aan de beurt en staat met een kromme lat, ik ga de boot in en roei onder de andere lijnen door richting Hans. Hoe die kerol is ingestapt vanaf daar is me nog steeds een raadsel maar we zijn opweg naar de vis.
Eenmaal bij de vis is deze los gekomen van het obstakel en gaat lekker zwemmen richting mijn andere lijnen. En ja hoor, de hengel op de kant begint te piepen, shit, hiervan krijg je het op je zenuwen, de vis zit door mijn andere lijn.
Goed, daar zit je dan op het water met je goede gedrag, gelukkig kan ik niet het zuur krijgen door de Rennie's :)
De vis is redelijk snel uitgeput en we willen hem zo snel als halen kan in het net om de andere lijn los te maken. Eenmaal in het net ben ik de lijn aan het zoeken terwijl de hengel op de kant nog steeds als een bezeten kanarie staat te piepen. ""Hans, het is een aanbeet gekkenhuis""!!
Oke, dan begint het feest waarbij de seconden uren lijken te duren: Met Hans zijn vis naar de kant, proberen uit te stappen op de 1,5 meter hogere kant, ik de hengel pakken, Hans de vis zakken, Rennie nemen etc.
Mijn vis zit na de run die hij kon nemen natuurlijk weer muurvast en dus weer de boot in. Eenmaal bij de vis komt ook deze met het grootste gemak weer los en wordt hij uit gedrild. De vissen blijken 24 en 30 pond te zijn en we zijn helemaal gelukkig dat beide vissen veilig geland zijn.
Na enkele uren moeten we er nog 2 keer uit voor vissen van 13 en 20 pond. Leuke nacht en het verkassen was niet voor niks gelukkig.

* Hans met een zeer fraaie spiegel.

* Wat een pens!


De volgende ochtend snel een bakkie koffie en een plaats zoeken om de vis mooi op de foto te zetten. Tuurlijk, er komt een auto aan met een paar Fransen die aasvisjes gaan vangen! We mogen hier officieel geen vissen zakken en we willen niet laten uitlekken dat we hier wat hebben gevangen, we zouden gelijk andere vissers in de buurt krijgen.
Nu kunnen we wachten tot ze weggaan, maar dan lopen we het risico op de controleurs die het vast niet leuk vinden dat de vissen in de zak zitten, maar het welzijn van de vis is belangrijker dus dan maar gewoon foto's nemen.
De aasvisjes vangers staan 20 meter verderop en wat bomen belemmeren een klein beetje het uitzicht. De zak uit het water trekken word nog het meest opvallend, maar we hebben geen keus.
Met een luide ''hoest'' word de eerste zak uit het water getrokken en die Fransen hebben niet eens wat door. Nou, het was toch een best gekletter kan ik je vertellen, dus ik weet niet wat ze daar roken....

De vissen gaan op de foto en verder word er niks meer gevangen.

Na 5 dagen gaan we weer naar huis, het was geen wereld sessie maar zeker onvergetelijk. Thuis was mijn vriendin nog zo sportief om even aan me oksel te ruiken.......ik verzeker je.......wordt vervolgd.....